Τετάρτη 21 Νοεμβρίου 2007

Πανελλαδική συνάντηση ΣΥΡΙΖΑ

Η 1η Πανελλαδική Σύσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ θα πραγματοποιηθεί την 1η και 2 Μαρτίου, στην Αθήνα, σύμφωνα με απόφαση της Συντονιστικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ.

Στόχοι της συνάντησης θα είναι:

Α. Να ενεργοποιηθεί και να συσπειρωθεί όλο το διάχυτο και οργανωμένο δυναμικό που στήριξε το ΣΥΡΙΖΑ και θέλει να βοηθήσει την προσπάθειά του

Β. Να διεξαχθεί μια ουσιαστική πολιτική συζήτηση για τη νέα πολιτική κατάσταση και τα καθήκοντα που απορρέουν από αυτήν και

Γ. Να υπάρξουν κατευθύνσεις και προτάσεις για την παρέμβαση στα ανοικτά και σημαντικά μέτωπα της κοινωνίας.

Επίσης η Συντονιστική Γραμματεία – και για να ενισχύσει την προετοιμασία για την Πανελλαδική Σύσκεψη αλλά και για γενικότερους λόγους αποφάσισε:

· Τη λειτουργία του site του ΣΥΡΙΖΑ με έμφαση και διευκόλυνση του πολιτικού διαλόγου

· Την έκδοση πολιτικού περιοδικού του ΣΥΡΙΖΑ

· Την ολοκλήρωση και δημοσιοποίηση των εισηγήσεων για την Πανελλαδική Συνάντηση, το αργότερο μέχρι τις 20 Δεκέμβρη.

Επίσης, η Συντονιστική Γραμματεία καλεί τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, τους εργαζόμενους και τη νεολαία να μετάσχουν μαζικά στις κινητοποιήσεις που είναι σε εξέλιξη σχετικά με τον Προϋπολογισμό και το Ασφαλιστικό, όπως και στη συζήτηση και τη δράση ενάντια στην επιβολή της νέας Ευρωσυνθήκης και το αίτημα για δημοψήφισμα που θα πρέπει να απορρίψει τη νέα προσπάθεια να επανέλθει αυτή η νέα εκδοχή του Ευρωσυντάγματος.

Αθήνα, 16.11.2007

Παρασκευή 2 Νοεμβρίου 2007

Σχετικά με μια θέση του ΣΥΡΙΖΑ για το ασφαλιστικό

αναδημοσίευση από την Εργατική Αριστερά

30.10.07

Στη συνέντευξη Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ για το Ασφαλιστικό προβλήθηκε με έμφαση (και την επόμενη μέρα έγινε πρωτοσέλιδο στην Αυγή) το αίτημα για τη δημιουργία ενός «ασφαλιστικού κουμπαρά» που θα χρηματοδοτηθεί «από τη μείωση των εξοπλισμών, τη φορολόγηση της μεγάλης ακίνητης περιουσίας, τη φορολόγηση μερισμάτων και κινητών αξιών και από άλλους πόρους» (μεταξύ των οποίων και τμήμα των προστίμων για… παραβάσεις του ΚΟΚ), «κουμπαράς» που θα κλειδωθεί και θα ανοίξει για να χρησιμοποιηθεί μετά το 2025, ή ακόμα το 2057, όταν –κατά τη φιλολογία του συρμού– τα Ταμεία θα αντιμετωπίζουν κίνδυνο κατάρρευσης και θα χρειάζονται, λέει, 180 δισ. ευρώ. (Αλήθεια, όποιος τα υπολόγισε αυτά, με τι σταθερές, π.χ., ύψος μισθών, ανεργία, ποσοστά ελαστικής και μαύρης εργασίας, τα υπολόγισε;)


Δυστυχώς, η θέση αυτή –και κυρίως η ανάδειξή της ως κεντρικού αιτήματος– γειτνιάζει επικίνδυνα με την αντίστοιχη του Μίμη Ανδρουλάκη (που έχει δημόσια υιοθετηθεί από την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ) και, ακόμα χειρότερα, με της ΔΑΚΕ, που διά του Κ. Πουπάκη αναφέρεται στη δημιουργία ανάλογου «κουμπαρά».


Όχι τυχαία. Η θέση για την κεντρική αξία ενός τέτοιου «κουμπαρά» είναι υποχώρηση στη νεοφιλελεύθερη πίεση. Η Αριστερά και το οργανωμένο εργατικό κίνημα υποστηρίζουν παραδοσιακά ότι το Ασφαλιστικό δεν είναι ζήτημα πρόνοιας (ή, χειρότερα, φιλανθρωπίας). Είναι υποχρέωση των εργοδοτών (που γι’ αυτό χρεώνονται με εργοδοτική εισφορά), του κράτους (που γι’ αυτό χρεώνεται με κρατική συμμετοχή στη χρηματοδότηση) και κατάκτηση των εργαζομένων (που γι’ αυτό πληρώνουν εργατική εισφορά). Αν το σύστημα λειτουργούσε «κανονικά», ακόμα και με τα κριτήρια της αγοράς, δεν θα είχε κανέναν λόγο να παρουσιάζει ελλείμματα, αλλά αντίθετα θα ήταν πλεονασματικό. Αυτό τον ισχυρισμό αποδεικνύουν όλοι οι κοινωνικοί προϋπολογισμοί μετά το 1993 (όπου όλα τα ταμεία παρουσιάζουν πλεονασματικούς προϋπολογισμούς), αλλά και η διάθεση των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών να μπουν στο δημόσιο ασφαλιστικό σύστημα, όχι προφανώς για να συνεισφέρουν στα «ελλείμματα», αλλά για να διεκδικήσουν τμήμα της τεράστιας αποταμίευσης που γίνεται στα ταμεία.


Οι λόγοι που το σύστημα στην πράξη παρουσιάζει ελλείμματα έχουν αναδειχθεί στην ανάλυσή μας (εισήγηση Θεωνά): γιγάντια εισφοροδιαφυγή, θηριώδης εισφοροκλοπή, καταλήστευση των αποθεματικών, ανασφάλιστη εργασία, ελαστικοποιημένη εργασία. Η ανάλυση αυτή υποδεικνύει την αναγκαία σήμερα πολιτική πρόταση της Αριστεράς: α) επιβολή δρακόντειας πολιτικής διεκδίκησης των πόρων των ταμείων, β) σύνδεση του Ασφαλιστικού με το εργασιακό (πάταξη ανασφάλιστης και μαύρης, μείωση ελαστικής εργασίας), γ) εγγύηση (από το κράτος και τους εργοδότες) του σημερινού επιπέδου ασφαλιστικού δικαιωμάτων, διεκδίκηση (από το κίνημα) βελτιώσεων, με άμεση προτεραιότητα την αύξηση των απαράδεκτα χαμηλών συντάξεων.


Αγαπητοί σ., η αναγνώριση των ελλειμμάτων ως αντικειμενικής πραγματικότητας στα ταμεία είναι «βαρέλι χωρίς πάτο». Θα μας οδηγήσει σε άτακτη πολιτική υποχώρηση. Αυτός ο κίνδυνος φαίνεται σε ορισμένες λεπτομέρειες της πρότασης για τον «κουμπαρά». Σύμφωνα με την εισήγηση του σ. Δ. Στρατούλη, η διοίκηση του «κουμπαρά» θα αποτελείται «κατά πλειοψηφία από εκπροσώπους των ταμείων». Τι μας διασφαλίζει αυτό; Ας μην ξεχνάμε ότι οι «εκπρόσωποι των ταμείων» πούλησαν σε μια νύχτα τα αποθεματικά αγοράζοντας δομημένα. «Οι θεσμοθετημένοι πόροι θα απαλλάσσονται από παντός είδους φορολογία». Τι είναι αυτό; Οι πόροι που περιγράφονται δεν υπόκεινται προφανώς σε περαιτέρω φορολόγηση. Αντίθετα, η πρόταση Ανδρουλάκη περιλαμβάνει κάποιου είδους «εισφορά» επί των κερδών, δίνοντας ως αντάλλαγμα μεγαλύτερες φοροαπαλλαγές στις επιχειρήσεις που θα δέχονται να «εισφέρουν». Μήπως μετακινούμαστε προς τα εκεί, σε τράμπα μεταξύ ασφαλιστικών και φορολογικών υποχρεώσεων των επιχειρήσεων; Τα ποσά που θα συγκεντρώνονται «θα επενδύονται σε ειδικά ομόλογα δημοσίου» κ.λπ. Αλήθεια, τι θα προστατεύει αυτά τα ποσά από τις σημερινές και μελλοντικές κυβερνήσεις; Μήπως ανοίγουμε το δρόμο –με πρόσχημα τα ελλείμματα των ταμείων– για τη δημιουργία ενός θηριώδους «αποθεματικού», που ο κάθε Αλογοσκούφης του μέλλοντος θα μπορεί να «αξιοποιεί»;


Αλήθεια, όταν ανοίξει ο «κουμπαράς», τι θα βρούμε μέσα; Μήπως ομόλογα 25ετίας με δομημένους ή σύνθετους όρους που θα εξαερώνουν κάθε προσδοκία;


Σύντροφοι, αυτοί οι πειρασμοί «νεωτερικών» αντιμετωπίσεων στο Ασφαλιστικό πρέπει να αποφεύγονται. Η Αριστερά και τα συνδικάτα πρέπει να επιμείνουν στις υποχρεώσεις των εργοδοτών και του κράτους απέναντι στο δημόσιο σύστημα ασφλάλισης. Ο ρόλος των μαθητευόμενων μάγων που υπόσχονται να λύσουν το Ασφαλιστικό με «νέες» οικονομικές ιδέες ταιριάζει σε άλλους πολιτικούς χώρους.


Η θέση αυτή δεσμεύει μόνο τον ΣΥΝ και όχι τον ΣΥΡΙΖΑ συνολικά, αφού ποτέ και πουθενά δεν έχει εγκριθεί.


Για τη ΔΕΑ,
Αντώνης Νταβανέλλος

90 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση

Τριήμερο εκδηλώσεων ΣΥΡΙΖΑ: 9, 10, 11 Νοέμβρη, Πάντειο


ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

• 6 μ.μ. προβολή ταινίας : «Από τον τσάρο στον Λένιν»
• 7:30 μ.μ.: 1917, η χρονιά που συγκλόνισε τον κόσμο

Εισηγητές: Χρ. Λάσκος, Αλ. Χρύσης, Τ. Μαστρογιαννόπουλος

……………………………………

ΣΑΒΒΑΤΟ

11 π.μ.
• Από το 1917 στο 1989

Εισηγητές: Αντ. Νταβανέλλος, Αλ. Ρήγος, Ρ. Ρινάλντι,

Αρ. Μπαλτάς, Δ. Μπελαντής

…………………………………..

6.00 μ.μ. παράλληλες συζητήσεις

• Πολιτιστική έκρηξη

Εισηγητές: Ν. Βαλαβάνη, Ευγ.Κριτσεφσκαγια

• Θεσμοί, ανθρώπινες σχέσεις, οικογένεια

Εισηγητές: Δ. Τζανακόπουλος, Γ. Τσίπρας, Κ. Παρδάλη,

Σ. Μητραλιά

• Οι ανατροπές στην εκπαίδευση

Εισηγητές: Μπ. Νούτσος, Χρ. Μπάρτσα, Σ. Μάρταλης

………………………………….

ΚΥΡΙΑΚΗ 11 π.μ.:

• Από το χθες στο σήμερα: Συμπεράσματα και προοπτικές

Εκπρόσωποι των συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ


90 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση.

Ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός: Οι επαναστάσεις είναι επίκαιρες!

Συμπληρώνουμε φέτος 90 χρόνια από την επανάσταση του 1917 που συγκλόνισε τον κόσμο. Η Οκτωβριανή Επανάσταση έδειξε ότι:

  • την ιστορία τη γράφουν οι καταπιεσμένοι, οι εργαζόμενοι, οι λαοί.
  • μπορεί να εξαφανιστεί η εκμετάλλευση, η καταπίεση και ο πόλεμος.
  • είναι εφικτός ένας κόσμος αλληλεγγύης, ειρήνης, ισότητας.

Η Οκτωβριανή Επανάσταση άνοιξε μια νέα σελίδα στην ιστορία της ανθρωπότητας. Έγινε μέσα σε έναν κόσμο πλημμυρισμένο από αδικία και καταπίεση. Σε έναν κόσμο όπου οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζονταν σαν εξαρτήματα των μηχανών και αντικείμενα στην ιδιοκτησία των αφεντικών τους. Η Επανάσταση του 1917 άλλαξε την όψη αυτού του κόσμου:

  • απόσπασε το 1/6 της ανθρωπότητας από τον καπιταλισμό για να χτιστεί μια άλλη κοινωνία.
  • έστειλε στους καταπιεσμένους όλου του κόσμου μήνυμα οργάνωσης και αντίστασης, αποτέλεσε για αυτούς παράδειγμα, ενέπνευσε εξεγέρσεις και επαναστάσεις.
  • αποτέλεσε το αντίπαλο δέος που ανάγκασε τους καταπιεστές σε όλο τον κόσμο να παραχωρήσουν δικαιώματα στους εργαζόμενους, τους νέους, τις γυναίκες.

Σε όλο τον κόσμο σήμερα το κεφάλαιο έχει περάσει στην επίθεση. Η οικονομική κρίση αλλά και η υποχώρηση των κινημάτων στο τέλος του 20ου αιώνα οδήγησε τον καπιταλισμό στην επιθετικότητα. Προσπαθούν να ξηλώσουν κάθε δικαίωμα, να πάρουν πίσω κάθε παραχώρηση. Να κατεδαφίσουν το κοινωνικό κράτος που συγκροτήθηκε σαν αποτέλεσμα της πίεσης από τα κινήματα και τις επαναστάσεις. Η δημόσια δωρεάν παιδεία, η δημόσια δωρεάν υγεία, η δημόσια κοινωνική ασφάλιση, το 8ωρο, τα εργατικά δικαιώματα δεν παραχωρήθηκαν χωρίς μάχες. Κατακτήθηκαν εκεί που η εξουσία πέρασε στους εργαζόμενους και το λαό, κερδήθηκαν με αίμα στον καπιταλιστικό κόσμο. Θέλουν να τα πάρουν όλα πίσω με την πολιτική του νεοφιλελευθερισμού. Την ίδια στιγμή, με την παγκόσμια (αντι)τρομοκρατική υστερία, τους πολέμους και τις κατοχές σπρώχνουν τον κόσμο σε νέες μορφές απολυταρχίας.

Όσο, όμως, κι αν οι καταπιεστές συνεχίζουν να φτιάχνουν σχέδια, οι καταπιεσμένοι θα φτιάχνουν την ιστορία. Το ρήγμα του 1917 δεν έχει κλείσει. Η εισβολή των εργατών, των φτωχών, των νέων και των γυναικών, των κινημάτων στην παγκόσμια πολιτική σκηνή καθόρισε τις εξελίξεις στον 20ο αιώνα, θα τις καθορίσει και στον 21ο. Η ιστορία εξακολουθεί να είναι ιστορία της πάλης ανάμεσα στους έχοντες και τους μη έχοντες, της πάλης ανάμεσα στο παλιό και το καινούριο, ανάμεσα στην πρόοδο και τη συντήρηση, ιστορία των επαναστάσεων και των αντεπαναστάσεων.

Ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς, ενωτικό εγχείρημα πολιτικών κομμάτων, οργανώσεων και ανένταχτων της Αριστεράς δε μπορεί παρά να γιορτάζει για τα 90 χρόνια της Οκτωβριανής Επανάστασης. Γιορτάζει όχι για κάποια «περασμένα μεγαλεία» αλλά γιατί δεν ξεχνάει τις παραδόσεις του εργατικού, προοδευτικού, αριστερού κινήματος και τις χρειάζεται για να παλέψει σήμερα ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό, την καταπάτηση των δικαιωμάτων, τον πόλεμο. Για την ελευθερία, την αξιοπρέπεια, την αλληλεγγύη των εργαζομένων και των νέων.

Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. αποτελείται από πολιτικές δυνάμεις με διαφορετικές ιστορικές και ιδεολογικές καταβολές, προσεγγίσεις και εκτιμήσεις. Όλες όμως έχουν συμφωνήσει στη δυνατότητα και αναγκαιότητα η Αριστερά να συζητάει, να επικοινωνεί, να ενώνεται όπου μπορεί να ενωθεί, να δρα από κοινού. Σε αυτά τα πλαίσια ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. διοργανώνει το 3ήμερο συζητήσεων, εκδηλώσεων, εκθέσεων και προβολών για τα 90 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση και καλεί να το παρακολουθήσει κάθε αριστερός και αριστερή, κάθε νέος άνθρωπος που ανησυχεί και αμφισβητεί, καθένας και κάθε μία που θέλει να προβληματιστεί και να συζητήσει.

Κυριακή 28 Οκτωβρίου 2007

ΠΑΜΕ ΠΑΡΕΛΑΣΗ;

ΠΑΜΕ ΠΑΡΕΛΑΣΗ;

Στην Ελλάδα οι μαθητικές παρελάσεις εμφανίστηκαν κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Μεταξά, πάνω στη φούρια τους να ποτίσουν και την ελληνική νεολαία με τα φασιστικά ιδεώδη που τόσο τους είχαν εμπνεύσει. Ο τρόπος, δοκιμασμένος από όλα τα αυταρχικά καθεστώτα. Τα παιδιά «παίζουν και μαθαίνουν» τον πόλεμο μέσα στα σχολεία. Οι συμβολισμοί είναι αναρίθμητοι. Τα παιδιά βαδίζουν με στρατιωτικό βήμα και παράγγελμα – όπως στο στρατό – φοράνε ομοιόμορφα ρούχα , υπακούουν και σέβονται την ανώτερη εξουσία, τους επίσημους και τους παπάδες, οι πιο ψηλοί, οι πιο «λεβέντες» και οι πιο καλοί μαθητές πάνε μπροστά. Πολλές φορές μαθαίνουν από τους δασκάλους τους και πολεμικά εμβατήρια στις πρόβες όπως στο στρατό ... Είναι άραγε τυχαίο που οι παρελάσεις επιλέγεται να γίνουν σε επετείους κήρυξης πολέμων; Είναι τυχαίο που το σύστημά τους για να επιβιώσει στηρίζεται στον πόλεμο όπως στο Ιράκ, την Παλαιστίνη, το Αφγανιστάν και σε τόσα άλλα μέρη και θέλουν από νωρίς τη νεολαία να συνηθίσει στην ιδέα να είναι κρέας για τα κανόνια τους;

Αυτό όμως δεν τους αρκεί. Θέλουν να καλλιεργήσουν στη νέα γενιά το δηλητήριο του ρατσισμού. Αν είσαι από την Αλβανία, το Πακιστάν, το Ιράκ... Τότε, ακόμα και αν είσαι ο καλύτερος μαθητής, ακόμα και αν είσαι ο πιο ψηλός και λεβέντης, καλά θα κάνεις να κάτσεις σπίτι σου, αν δεν θέλεις να γίνεις θέαμα στις ειδήσεις. Άσε που πλέον έχουμε και ΛΑΟΣ στη βουλή.

Και αν απλά δεν θες βρε παιδί μου να πας στην παρέλαση; Αν στη δίνει όλο αυτό το μιλιταριστικό πανηγύρι, δεν θέλεις να συμμετάσχεις σε ένα κατάλοιπο αναχρονιστικών ανελεύθερων καθεστώτων; Η τριήμερη αποβολή σε περιμένει. Άλλωστε ποιος είσαι που τολμάς να αποφασίζεις για το μέλλον σου;

Ο σκοπός είναι προφανής: να κόψουν και να ράψουν τη νεολαία στα μέτρα τους. Να βγαίνουν από τα σχολεία παιδιά που έχουν μάθει να υποτάσσονται, να πειθαρχούν άκριτα, να είναι δεκτικά στα ιδεολογήματα του ρατσισμού και του εθνικισμού. Παιδιά έτοιμα να αναπαράγουν διακρίσεις και στερεότυπα. Πώς λοιπόν όλα αυτά συμβάλλουν στη διαμόρφωση ελεύθερων και ανεξάρτητων συνειδήσεων που είναι στόχος της εκπαίδευσης; δεν υπάρχουν καλύτεροι τρόποι καλλιέργειας κριτικής ιστορικής συνείδησης για τους μαθητές και τις μαθήτριες;

Δεν είναι αυτή η νεολαία που θέλουμε να είμαστε! Οι νέες και οι νέοι θέλουμε να μπορούμε να σκεφτόμαστε ελεύθερα, θέλουμε να είμαστε ενάντια στον πόλεμο, τη στρατοκρατία και το μιλιταρισμό. Θέλουν για εμάς μια ζωή χειρότερη από αυτήν που ζήσανε οι γονείς μας, και θέλουν αυτό να το δεχτούμε χωρίς αντίσταση. Δεν θα τους κάνουμε τη χάρη! Απέναντι στην υποταγή προτάσσουμε το δρόμο των συλλογικών διεκδικήσεων, των αγώνων και της αλληλεγγύης. Ανήκουμε στη γενιά των 500 ευρώ και της εργασιακής ανασφάλειας, είμαστε οι μελλοντικοί αλλά και οι τωρινοί εργαζόμενοι και εργαζόμενες, αλλά είμαστε και η γενιά των μεγάλων αγώνων για την εκπαίδευση, το περιβάλλον, τους ελεύθερους χώρους ,τα δικαιώματα, την ειρήνη. Για το μέλλον αλλά και το παρόν μας. Οι κυβερνήσεις, οι υπουργοί, η άρχουσα τάξη, μας έχουν βάλει στο στόχαστρο, μας χτυπάνε με αντιδραστικές εκπαιδευτικές αναδιαρθρώσεις, με καταστολή από «στρατιωτάκια ακούνητα», με ασφαλιστικές αντιμεταρρυθμίσεις που υποθηκεύουν το μέλλον μας. Οι ίδιοι είναι που θέλουν να μας παρατάξουν στις πλατείες σα στρατιώτες για να τους τιμήσουμε στρέφοντας το κεφάλι.

ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗ ΧΑΡΗ!

    Ανυπακοή στον μιλιταρισμό- αποχή από τις παρελάσεις

Καμιά ποινή σε δασκάλους, καθηγητές, μαθητές και μαθήτριες που αρνούνται να συμμετάσχουν

Να καταργηθούν τώρα οι παρελάσεις

5% για την παιδεία, μείωση των δαπανών για στρατιωτικούς εξοπλισμούς

ΝΕΕΣ και ΝΕΟΙ του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ


Παρασκευή 19 Οκτωβρίου 2007

Συνεδριάσεις ΣΥΡΙΖΑ Ν. Ιωνίας

Η κυβέρνηση της Ν.Δ. ένα μήνα μετά τις εκλογές έχει ξεδιπλώσει το πρόγραμμα της. Η επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων και της νεολαίας συνεχίζεται ακόμη πιο έντονα. Το προσχέδιο του προϋπολογισμού, το ασφαλιστικό, η αύξηση του ΦΠΑ είναι τα πρώτα δείγματα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ αντιπαρατίθεται με όλα αυτά, μέσα στη βουλή με την κοινοβουλευτική του ομάδα αλλά και έξω από αυτή με όλους εμάς.

Για να οργανώσουμε αυτές τις μάχες όλο το επόμενο διάστημα η γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Ιωνίας θα συζητάει κάθε δεύτερη Τρίτη στα γραφεία του ΣΥΝ (Αγίας Φωτεινής 2). Οι συνεδριάσεις είναι ανοιχτές για όλους όσους και όσες θέλουν να παρακολουθήσουν και να στηρίξουν αυτή τη προσπάθεια. Η επόμενη συνεδρίαση θα είναι την Τρίτη 30/10/07 στις 8μ.μ.
19/10/2007